'. tja.. wat kan en zal ik ervan zeggen? Teleurstellend, met name in de auto en de sfeer in het algemeen'. Dit waren de openingszinnen van Theresia, met startnummer 10, op de vraag wat ze van het weekend vond.
'De eerste race had ik ineens problemen met de wegligging.. ik was een dweil op de baan. Uiteindelijk kreeg ik nog een extra zetje van Kim van der Berg in de Tarzanbocht en was de race over. De tweede race kreeg ik weer problemen in de linkerbochten. Ik kon nog wel iets doen, ook al kwam ik echt snelheid te kort. Wederom een aanvaring met Cees van Oort in de Tarzanbocht zorgde ervoor dat ik ook deze race vroegtijdig moest beindigen. Balen, maar je doet er niets aan, ook al ben ik er niet helemaal overtuigd van de onschuldige aard van deze incidenten, maar goed.'
Het is duidelijk dat de teleurstelling overheerst, maar met een goede start in race n en de wijze waarop Theresia meereed in de eerste fase van de race mag 'wel tot tevredenheid stemmen'. Hiernaast waren er twee acties die een mooi staaltje van inhaalkunst lieten zien.
'Ja die waren wel mooi heh? ' En enige trots verschijnt weer op het gezicht van de blondine. 'ik ben ook wel trots op die twee acties! Netjes volgens het boekje zeggen ze dan toch altijd? Het maakt het resultaat alleen niet minder erg. Er had meer in gezeten. Maar ik kan blijven mijmeren, dit hoort ook bij autosport. Ik heb allang begrepen dat ook in deze sport niet alles altijd eerlijk verloopt'.
/
/
Trophy of the Dunes 2007
|
XHTML 1.0
|
realisatie: indewar.com
|