Sinds oktober vorig jaar ben ik voor het eerst begonnen bij een priv raceteam. Al jaren was ik fanatiek met de autosport, maar dit ging niet verder dan magazines, tv en videobeelden. Na enkele keren bij trainingsdagen en sponsordagen mee te zijn geweest was het afgelopen weekend the real stuff. De auto kennen we steeds beter, maar om beamy in de stress van een raceweekend mee te maken dat is pas cht super.Vrijdag:korte training en maar t brengt direct het racegevoel weer terug.
sAvonds naar de door onze teambaas geregelde kamer. Kamer?? Een complete etage bleek het te zijn, luxe.!! De goede bedden hadden we wel nodig. Na nog enkele uren met elkaar gesproken te hebben over toch weer het probleem Remmen zijn we gaan slapen.
Voor de goede orde, Klaas en ik waren tot elkaar veroordeeld voor zowel meerijden van en naar het circuit als veel andere zaken dit weekend. Geen probleem bleek al snel. Zaterdag: VROEG! We moeten de kwalificatie voorbereiden. Dan het moment dat Ben en Beamy in de lineup staan. Grauwe ochtendluchten boven Zandvoort. Mijn eerste kwalificatie voor mij samen met Beamy. Wat een gaaf gezicht! Hier doe je het voor.
Hoe zeggen ze dat in Engels? Goose bumps!
Even laten zit echt alle sponsoring op de auto geplakt en ziet het er pas helemaal gaaf uit.
Ik zeg het natuurlijk zelf, maar onze auto is de meest strakke auto van het veld.Zaterdagmiddag is er dan eindelijk de eerste race. Spanning bij iedereen! Ben heeft de broodnodige peptalk en dan eindelijk na wat geneuzel van onze Sherlock (voor intiemi) van de TC staan we dan in de pitsstraat. Na een goede start bleek toch weer de achilleshiel: remmen! Ben reed het eerste deel, onze Trace het tweede deel.
Trac kwam binnen met naar het leek een lekke band. Terwijl we naar,onder en tussen de auto keken werd snel duidelijk dat er een bodemplaat los zat. Klaas checkte en stuurde Trace de baan weer op. Ondanks Trace haar slechte zit reed ze stabiele tijden. Wat een sensatie! De vermoeide ledematen voelden ook meteen iets minder zwaar.
Een pluim voor onze achterburen! Deze hebben ons tot zaterdag laat in de avond de nodige tips en trucs verteld en laten zien.
Wat een gave dag! Om 23.00 uur richting huis om te slapen.
Voor de zondag staat een 50 minuten race. De spanning is iets minder, maar dit gaat al snel weer pieken.
Het camber moet anders! De sporing controleren. Snel, snel snel, maar we staan weer tijdig in de pitstraat met een spannende race als vervolg hierop.
Een strakke pitstop! Ik denk dat ik een boek ga schrijven getiteld Dit weekend. Wat een belevenis. Dit is vl beter dan alle F1 wedstrijden op tv. Nu proef en voel je de sfeer van snelheiden; en ruik je de geur van rubber en diesel (in ons geval) pas echt.
Nu ik dit schrijf ben ik pas weer op normaal niveau. Rustig ademhalen en dan op naar weekend raceweekend nr.2. Ik begin nu maar aan het boek anders lijkt dit stukje op een streekroman qua lengte.
Echt een potentieel clubje is hier opgebouwd. Mooi om te zien en erbij te horen.Greets Wijmar