IMPRESSIE VAN (GAST)TEAMLID: ANDRE
Vrijdagmiddag 4 juli: De hele morgen schijnt de zon, maar nu is het hondenweer. De regen komt met bakken uit de hemel. 14:26, smsje van Theresia: Iwan rijdt door naar het circuit en ik ben zelf over een kwartiertje bij Vriesendijk. Ik had met Theresia afgesproken om vanaf dat moment de rest van het raceweekend met het team mee te draaien. En wt voor een weekend!
Wie ik ben? Ik ben Andr ter Velde, 37 jaar, projectleider/directievoerder bij ingenieursbureau Tauw in Assen en woonachtig in Westerbork. Inderdaad, geen relatie tot de automotive. Sinds 2006 ben ik betrokken bij de organisatie ACNN (Autosport Competitie Noord Nederland). Zodoende heb ik ook Theresia (Trace voor intimi) leren kennen, die toen nog met haar ZiengsBMW racete. Na afgelopen raceseizoen hebben we wat gemaild, gehyved en wat gebeld en al snel bleek, dat we een klik hadden. Tijdens de voorbereidingen van dit raceseizoen hebben we nog wat frequenter contact gehad en dit weekend mocht ik dan eens meedraaien in het team.
Terug naar vrijdagmiddag. Na het smsje de PC uitgeschakeld, in de auto gestapt en even later kwam ik tegelijk met Trace en Weimar aan bij Vriesendijk. Direct de grote lach van Wijmar, een hand, knuffel voor Trace, even BMWtjes kijken, raamlijsten halen bij de balie en door naar het circuit. Ik kende een binnendoor weggetje en jawel, vlak voor de ingang van het circuit reden we achter een trailer met daarop een glimmend zwarte BMW 120D met startnummer 19. Vlak voor de ingang van het circuit neemt Iwan (de vriend van Ritha, die de auto kwam brengen) een afslag te vroeg en draait het parkeerterrein van de TTHall op. Wij er direct achteraan om duidelijk te maken, dat Iwan een afslag verder moet. Trace draait haar auto, rijdt door een plas van wel zeker 20 cm diep (het regende nog steeds abnormaal hard) en we vervolgen onze weg naar het circuit.
Op het circuit aangekomen regelt Trace de bekende formaliteiten: inschrijven, paddockpassen, doorrijdkaarten, tijdschema etc. Doorrijden naar de paddock. Shit, tent staat nog niet en de regen komt nog steds met bakken uit de lucht.
Omdat we vandaag de auto willen laten keuren en Theo (TC) de vorige race heeft aangegeven dat de originele deurpanelen er weer in moeten, moeten we nog even aan de bak.
Ook de zojuist aangeschafte raamlijsten moesten gemonteerd worden. En wat doe je als het hard regent en de tent is nog niet opgezet? Juist, je begint maar te sleutelen onder het dak van het tankstation op de paddock.
Ben Schilperoort had zich samen met zijn vrouw Ellis inmiddels ook bij ons gevoegd. De auto van Iwan moest leeg gemaakt worden, omdat hij weer verder moest. Dusspulletjes uitladen, de oude deurpanelen verwijderen, de nieuwe deurpanelen er op schroeven en..de deur kan niet meer dicht! Huh? Wat nu? De kaartenbakken en de armleuningen, die aan de originele deurpanelen zijn bevestigd, zijn van dermate afmetingen, dat deze in de knoei komen met de rolkooi. Direct Theo bellen om zijn mening te peilen. Omdat we er serieus mee bezig waren vond hij het geen probleem, dat de oude deurpanelen er dit weekend nog op zouden zitten. Dus originele deurpanelen weer verwijderen en de oude weer terugzetten. Ook de raamlijsten pasten niet lekker, maar zo op het oog zou het wel door de keuring moeten komen. Ondertussen stond de tent ook klaar en konden we alle spulletjes weer inladen (wat is mijn Cmax toch groooot) en reden we naar de tent. De regen had inmiddels ook plaatsgemaakt voor een heerlijk zonnetje. Bij de tent aangekomen alle koffers, banden, krikken, gereedschappen, deurpanelen en alles wat er nog meer mee moet in zon weekend uitgeladen en daarmee de tent ingericht. Wat moet er allemaal gebeuren vanmiddag en vanavond? De deurpanelen konden we even laten voor wat het is tot we tijd over hebben om er eens goed naar te kijken. De raamlijsten moeten beter gemonteerd worden. De elektrische raambediening linksvoor doet het niet, dat moet opgelost worden. Er moeten banden gemonteerd worden. De auto moet ook nog gewassen worden.
Eerst maar de raamlijsten. Omdat de oude bevestigingsclips nog aanwezig waren en we blijkbaar hadden geprobeerd de nieuwe bevestigingsclips daar overheen te schuiven pasten de nieuwe raamlijsten niet (logisch). Dus nieuwe er weer vanaf halen, raam naar beneden doen om de oude clips te verwijderen Tsja, raambediening linksvoor werkte nog niet h. Dus eerst raambediening repareren en vervolgens de clips verwijderen en zie daar, nu past de lijst wel. Rechtsvoor een ander probleem. Raambediening werkt niet omdat..die gewoonweg niet aanwezig is! Dus net gemonteerd deurpaneel wederom verwijderen, bout uit het raam halen, raam laten zakken, clips verwijderen, nieuwe raamlijst er op, raam weer omhoog duwen, bout er weer in et vola. prachtig!
Peter Achterberg was ondertussen ook eens komen kijken bij ons en onder de motorkap. Ik kreeg even een uitleg over EGRkleppen, uitlaatgassen, dopjes, piefjes en palletjes, dat moet los, dat moet vast, daar mag je niet aankomen, zo moet je ontluchten, dat mag je niet vergeten en morgen neem ik dat dopje mee.
OK dan, samen met Weimar zou ik de EGR klep verwijderen. Peter had het eigenlijk best wel goed uitgelegd en even later lag het apparaat naast de auto. Dopje zus, boutje zo, nog even aan Peter nagevraagd of het dopje wat we zaterdag zouden krijgen klopte met het gaatje wat we nu nog zagen zitten. Verdikkie, het klopte. Wijmar en ik keken elkaar eens aan en met een Tsjonge jonge wat een professionals zijn we toch h? gingen we verder. Peter kwam met een op een computer lijkend onderdeel aanlopen. Die moet er ook in melde hij, wijzend naar een plek ergens achter of onder het stuur. Weimar zocht naar een gelijkend onderdeel en samen hebben we dat bewuste onderdeel bijna verwijderd toteen collega monteur een heel andere plek aanwees dan waar wij aan het slopen waren. Dus, onze computer weer vastgedraaid en de monteur van Achterberg heeft de juiste computer gewisseld. Het was inmiddels na zessen en Trace was wat te eten gaan halen. Stopt Peter Achterberg met zijn bus naast ons, laat ons een licht metalen plaat zien, krijgen we uitleg over 12 boutjes die los moeten, 2 slangenklemmen die losmoeten, het plaatje dat er dan tussen moet. ??? Waar heeft die man het over?
Peter lacht zich een breuk en stapt vervolgens maar uit om te wijzen waar hij het over heeft. Ok dan, de aansluiting van de brandstofslang op de nieuwe brandstoftank. Dus konden Weimar en ik daarmee verder. Toen Trace terug kwam, was ook die klus bijna gereed. Eerst een lekker een broodje hamburger en kroket wegwerken. Toen plan de campagne gemaakt voor de rest van het weekend. Omdat niet zeker was of Klaas het hele weekend aanwezig zou zijn en ik nog een collega (Alfred) heb die samen met mij in de raceorganisatie ACNN zit, was het idee om hem te vragen ons in ieder geval het hele weekend te assisteren. Alfred gebeld en ja hoor, die was zeer bereid de rest van het weekend te komen helpen. Na nog wat kleine klussen hebben we de tent dicht geritst en ben ik naar huis gegaan. Zaterdag, Raceday 1
Het is 07:00, radionieuwsdienst verzorgd door het ANP. De SP en de VVD willen dat minister Ella Vogelaar van Integratie onderzoek doet naar.. PETS, met een klap sla ik de wekkerradio uit. Normaal snooze ik nog een keer of 3, maar nu staat mijn gezicht direct op vrolijk. Een warm gevoel trekt door mijn lichaam. Het is vandaag RACEDAY!! Snel gedouched, kleren aantrekken, shit, wat moet ik nou aan? Die strakke shirtjes van PRc2 passen mij toch echt niet. Nou, dan toch maar het DSC shirt weer aan. Ongetwijfeld zullen daar vandaag weer meer olievlekken inkomen. Na een kort ontbijtje knuffel ik mijn kids nog even en met een tot vanavond ren ik bijna de deur uit op weg naar het circuit. Omdat ik nog een setje intermediates achter in de auto had liggen en ook vele andere nodige zaken als laptop, kleding etc, heb ik bij de poort van het circuit de paddockcordinator aangeschoten of ik misschien toch een extra paddockkaart mocht hebben. Hulde voor die man, die verzoeken krijgt hij om de paar minuten en moet hij dat weigeren, maar ik kreeg de kaart dus wel. Alfred kwam ook al aanlopen en samen zijn we naar de tent gereden. Het is inmiddels al lekker druk op de paddock.
We zijn niet de eersten bij de tent. Klaas en zijn vrouw Jannie zijn er ook al evenals Wijmar en Jack. Met Weimar en Klaas doorgenomen wat we de dag ervoor allemaal geprutst hebben aan de auto. Omdat om 10:20 al de vrije training is doen we nu niets meer aan de auto. Er zijn twijfels over de turbo. Die twijfels zijn versterkt door Peter Achterberg met zijn analyse. We zullen wel zien hoe het gaat is de stemming. Theresia zal de vrije training gaan rijden. Omdat we tijdens de race een pitframe hebben van minimaal 2 minuten, willen we ook klokken hoe lang een ritje met 60 km/u door de pitstraat kost.
Ik had nog wel oude gegevens van het Champcarweekend van vorig jaar maar daar stond de lengte in miles en met wat rekenwerk kwam ik op een rijtijd uit van 17 seconden waar ik toch zeer sterk aan twijfelde. Vandaar dat Trace een ritje door de pitstraat zou maken om de exacte tijd te klokken.
Toen ze voorbij reed door de pitstraat zag je Theresias duim al naar beneden wijzen. Shit, het gaat dus niet goed. Dat was een behoorlijke domper. Hebben we vrijdagavond zo hard gewerkt aan de auto en heeft het niets opgeleverd. De vrije training duurde maar 15 minuten dus was er voor Ben geen tijd meer om te rijden.
Na de VT gaf Trace aan dat de auto vermogen miste bij het uitkomen van langzame bochten. Kunnen we hier nog iets aan doen voor de kwalificatie begint? Neen dus. Resultaat? Ben kwalificeert zich als 17e in een veld van 22 wagens. Met moeite, met gierende banden, met heeeeel erg laat remmen perst Ben er een 2.09.295 uit. Maar dit tempo kan tijdens de race absoluut niet vastgehouden worden omdat dit banden en remmen vreet.
Direct na de kwalificatie heeft Trace al besloten dat we nu het zekere voor het onzekere nemen en toch de turbo gaan vervangen. Wat? De turbo vervangen? Over 4 uur en 50 minuten start race 1 De BMW staat nog minimaal een half uur in het Parc Ferm. Dus is het de vraag of het lukt om in een uur of 4 de turbo te vervangen.
Peter Achterberg heeft nog een nieuwe turbo liggen dus dat is geen probleem. Klaas ziet het wel zitten met hulp van Weimar en ondergetekende. Ok dan, aan de slag. Ik zal de lezer niet vermoeien met het opsommen wat er allemaal eerst onder de motorkap weggesloopt moet worden voordat eindelijk de turbo bereikbaar is, maar neem van mij aan dat daar de meeste tijd in is gaan zitten.
Eigenlijk was dit moment ook ht moment van het gehele weekend. Het vervangen van de turbo, d kick die we als monteurs hadden en de gevolgen die deze klus zou hebben op beide races hebben de rest van het weekend de sfeer van het team bepaald.
Goed, turbo binnen 3 uur vervangen, alles weer aangesloten en starten. Klaas, Wijmar, Alfred en ondergetekende kijken elkaar eens aan. Man, die auto doet het ook nog. Klaas had dat natuurlijk verwacht, ik had er een hard hoofd in, maar de Beamer liep toch echt. Voorzichtig beetje gas geven, kijken, voelen en.STOP! Nee toch? Ja dus, olielekkage. Dan denk je, dit was het dan, maar Klaas fikste ook dit probleem heel snel en na een stief kwartiertje draaide de motor heel rustig zonder lekkage of wat dan ook. Zou het dan toch echt gelukt zijn? Race 1, 16:50. Nu zullen we zien of al het gesleutel vanmorgen zich etaleert in snellere rondetijden. Ook zullen we leren of de pitstopstrategie die we van tevoren samen hebben uitgedacht (Alfred krikt linksvoor op, Weimar controleert bandenspanning, Klaas assisteert bij instappen en vastsnoeren rijder en zet dan vervolgens de ABS aan en ik houdt het totaal in de gaten inclusief de tijd en geef de boel weer vrij) gaat werken. Tijdens de prestart procedure zal ik bij Ben, die als eerste rijdt, aanwezig zijn op de grid en nogmaals de auto nalopen en een korte peptalk houden. Gaaf, erg gaaf allemaal om zo actief met racen bezig te zijn!
Dat zaken als het op de grid nog even nalopen van de auto niet overbodig is, blijkt wel in race 2 als een collegacoureur met de motorkap over de vooruit de pitstraat binnen komt rijden. Typisch een geval van vergeten vast te zetten. Maar goed, race 1 start! Opwarmronde. Ik loop alweer rustig terug naar het einde van de pitstraat alwaar wij onze ruimte hebben geclaimd om te stoppen. Ik hoor achter me de autos de grid weer opkomen. Ik stop even, draai me om, kijk naar de startlampen en als ze uitgaan start ik de stopwatch. Terwijl ik gauw doorloop richting team passeert aan de andere kant van de pitwall het hele startveld met.Ben op de 12e plaats. Ik ren gauw naar het team en net als ik zijn ook zij nu reeds uitzinnig van vreugde. Hebben we het lek dan echt boven? De volgende doorkomst gaan we de echte rondetijden zien. 2.10 Klok ik als eerste echte rondetijd maar Ben zit vlak achter een andere wagen. Volgende doorkomst 2.09. Dat is onze kwalificatietijd. En de auto zit nu vol met peut dus onze gezichten gaan steeds vrolijker kijken. Nee, vrolijk is niet het juiste woord. Man, we stralen gewoon.
Feest aan de pitmuur. Iedereen wordt blij, zeker als Ben als elfde doorkomt. Weer een plek gewonnen. Nu zit Ben klem achter een Honda Civic die gereden wordt door Henk Thuis. Achteraf zou ik horen dat Henk buiten mededinging meedoet aan de wedstrijd dus ook geen andere wagens zou mogen hinderen. Maar wat doet hij? Juist ja, hij blokt Ben continu. Erg onsportief als je voor spek en bonen meedoet Henk! Maar ook dit detail drukt onze pret niet. Wat geeft het een euforisch gevoel dat het sleutelwerk waar je zo druk mee bent geweest ook echt nut heeft. Echt, ik heb kippenvel.
Dan de pitstop. De rolverdeling was duidelijk, nu zien hoe het gaat. Ben komt binnenrijden, en.alles loopt volgens het afgesproken plan. Door een kleine tegenvaller zijn we net niet op tijd klaar en verliezen we uiteindelijk 4 seconden. Achteraf gezien was het gewoon een keurige, goed georganiseerde stop, juist geklokt en volgens het boekje. Ook dat blijkt later niet vanzelfsprekend omdat er forse tijdstraffen worden uitgedeeld aan teams die te kort hebben stilgestaan. Maar niet aan ons, nee, niet aan ons team. Want een team waren we.
Je moet het echt meemaken om dit te voelen. Iedereen was op elkaar ingespeeld en dat al na 1 dag samenwerken. Ik wil dit vaker meemaken! Na de stop, we waren wat teruggevallen, heeft Trace nog een aantal plekken weten goed te maken en we finishten als tiende. TIENDE, met hoofdletters. Waarom? Als je start vanaf de 17e plek en je kunt ineens met de subtop meerijden qua rondetijden dan mag je jezelf als team best even op de borst slaan en voelt die tiende plek als een overwinning. Dat hebben we dan ook even gevierd boven op en hangend aan de hekken op de pitwall toen Trace onder het zwartwit geblokt doorreed. Omstanders zullen wel gedacht hebben, wat overdreven. Maar de echte kenners in de pitstraat begrepen deze uitgelaten stemming heel goed.
Terug in de paddock bleef die uitgelaten feeststemming. We hoefden niet meer te sleutelen aan de auto en Theresia had een barbecue geregeld. Dus de avond duurde nog even voort. Zondag, raceday 2.
Omdat we pas in de middag zouden moeten rijden, hadden we om 11:00 afgesproken in de paddock. Ik was er een tikkie eerder (tsja, het blijft je hobby h). Mike was blijven slapen in de camper en zette direct koffie toen ik arriveerde. Super Mike! Samen hebben we de auto de tent uitgereden want Beamy mocht gezien worden toch?
Omdat ik verder toch niks te doen had, heb ik direct maar een lap over de auto gehaald en heb vervolgens de vloeistoffen gecontroleerd. Toen ook dat klaar was druppelde de rest van het team ook binnen. De rest? Ja, inmiddels was mij al aardig duidelijk gemaakt dat ik niet meer als gast gezien werd maar toch echt als onderdeel van het team. En zo voelde het ook. Niet alleen de technische samenwerking verliep erg goed, maar het klikte ook heel erg goed als persoon met de rest.
Na wat geouwehoer met de banden (de bandenleverancier had niet genoeg banden bij zich) hebben we voor 2 nieuwe banden er op gezet en achter 2 gebruikte. Ook Lieke (ja, die van de Gouden Kooi) had ondertussen gemeld dat ze in de buurt was en omdat ik haar bij het team had gentroduceerd, zou ik haar ophalen bij de poort. Lieke gehaald, rondje paddock gedaan en toen was het tijd om naar de vooropstelplaats te gaan. En daar stond Beamy, startrij 5, naast Johan Albers, achter Renate Wildschut en een heel eind voor die Honda Civic van Henk Thuis! Andere teams konden het niet laten toch ook even bij Trace en Ben te kijken want hun progressie de eerste race was zo groot dat ook zij een serieuze concurrent voor een topklassering waren geworden. Vervolgens zijn we naar de pitstraat gelopen en samen met Lieke ben ik naar de grid gegaan om wederom de laatste check aan de auto uit te voeren voordat de opwarmronde zou beginnen. Laten we hier een standaard procedure van maken want zoals ik al eerder meldde, zit er iets los, kom je het tegen in de race!
Het raceverslag zal geschreven worden door Theresia en Ben maar als je weer progressie boekt tijdens de 2e race (van 10 naar 9) dan kunt u zich voorstellen hoe wij als team helemaal uit ons dak zijn gegaan. Wat een race, wat een dag, wat een succes. Ook vandaag had Trace weer een barbecue georganiseerd en vlak daarvoor kreeg ik de eer om Beamy op te halen uit het parc ferm. Samen met Lieke als passagier hebben we een korte toer over de paddock gemaakt. Na de barbecue hebben we alles opgeruimd, de wagen op de transporter geladen etc en daarmee kwam een einde aan een heel bijzonder heftig en supertof weekend! Theresia, Ben, Klaas en Wijmar, bedankt dat ik dit weekend mocht meedraaien in het team en als ik dan jullie mag geloven was dit niet de laatste keer! Andre ter Velde PS Ik heb van Trace een mailtje gekregen dat mijn verhaal niet te lang mocht worden. Tsja, ik weet niet hoe ik het had moeten inkorten. Ik hoop dat u een paar minuten leesplezier heeft gehad en dat u eens kennis hebt mogen maken met wat er allemaal achter de schermen tijdens een raceweekend allemaal gebeurd!
Omdat we vandaag de auto willen laten keuren en Theo (TC) de vorige race heeft aangegeven dat de originele deurpanelen er weer in moeten, moeten we nog even aan de bak.
Ook de zojuist aangeschafte raamlijsten moesten gemonteerd worden. En wat doe je als het hard regent en de tent is nog niet opgezet? Juist, je begint maar te sleutelen onder het dak van het tankstation op de paddock.
Ben Schilperoort had zich samen met zijn vrouw Ellis inmiddels ook bij ons gevoegd. De auto van Iwan moest leeg gemaakt worden, omdat hij weer verder moest. Dusspulletjes uitladen, de oude deurpanelen verwijderen, de nieuwe deurpanelen er op schroeven en..de deur kan niet meer dicht! Huh? Wat nu? De kaartenbakken en de armleuningen, die aan de originele deurpanelen zijn bevestigd, zijn van dermate afmetingen, dat deze in de knoei komen met de rolkooi. Direct Theo bellen om zijn mening te peilen. Omdat we er serieus mee bezig waren vond hij het geen probleem, dat de oude deurpanelen er dit weekend nog op zouden zitten. Dus originele deurpanelen weer verwijderen en de oude weer terugzetten. Ook de raamlijsten pasten niet lekker, maar zo op het oog zou het wel door de keuring moeten komen. Ondertussen stond de tent ook klaar en konden we alle spulletjes weer inladen (wat is mijn Cmax toch groooot) en reden we naar de tent. De regen had inmiddels ook plaatsgemaakt voor een heerlijk zonnetje. Bij de tent aangekomen alle koffers, banden, krikken, gereedschappen, deurpanelen en alles wat er nog meer mee moet in zon weekend uitgeladen en daarmee de tent ingericht. Wat moet er allemaal gebeuren vanmiddag en vanavond? De deurpanelen konden we even laten voor wat het is tot we tijd over hebben om er eens goed naar te kijken. De raamlijsten moeten beter gemonteerd worden. De elektrische raambediening linksvoor doet het niet, dat moet opgelost worden. Er moeten banden gemonteerd worden. De auto moet ook nog gewassen worden.
Eerst maar de raamlijsten. Omdat de oude bevestigingsclips nog aanwezig waren en we blijkbaar hadden geprobeerd de nieuwe bevestigingsclips daar overheen te schuiven pasten de nieuwe raamlijsten niet (logisch). Dus nieuwe er weer vanaf halen, raam naar beneden doen om de oude clips te verwijderen Tsja, raambediening linksvoor werkte nog niet h. Dus eerst raambediening repareren en vervolgens de clips verwijderen en zie daar, nu past de lijst wel. Rechtsvoor een ander probleem. Raambediening werkt niet omdat..die gewoonweg niet aanwezig is! Dus net gemonteerd deurpaneel wederom verwijderen, bout uit het raam halen, raam laten zakken, clips verwijderen, nieuwe raamlijst er op, raam weer omhoog duwen, bout er weer in et vola. prachtig!
Peter Achterberg was ondertussen ook eens komen kijken bij ons en onder de motorkap. Ik kreeg even een uitleg over EGRkleppen, uitlaatgassen, dopjes, piefjes en palletjes, dat moet los, dat moet vast, daar mag je niet aankomen, zo moet je ontluchten, dat mag je niet vergeten en morgen neem ik dat dopje mee.
OK dan, samen met Weimar zou ik de EGR klep verwijderen. Peter had het eigenlijk best wel goed uitgelegd en even later lag het apparaat naast de auto. Dopje zus, boutje zo, nog even aan Peter nagevraagd of het dopje wat we zaterdag zouden krijgen klopte met het gaatje wat we nu nog zagen zitten. Verdikkie, het klopte. Wijmar en ik keken elkaar eens aan en met een Tsjonge jonge wat een professionals zijn we toch h? gingen we verder. Peter kwam met een op een computer lijkend onderdeel aanlopen. Die moet er ook in melde hij, wijzend naar een plek ergens achter of onder het stuur. Weimar zocht naar een gelijkend onderdeel en samen hebben we dat bewuste onderdeel bijna verwijderd toteen collega monteur een heel andere plek aanwees dan waar wij aan het slopen waren. Dus, onze computer weer vastgedraaid en de monteur van Achterberg heeft de juiste computer gewisseld. Het was inmiddels na zessen en Trace was wat te eten gaan halen. Stopt Peter Achterberg met zijn bus naast ons, laat ons een licht metalen plaat zien, krijgen we uitleg over 12 boutjes die los moeten, 2 slangenklemmen die losmoeten, het plaatje dat er dan tussen moet. ??? Waar heeft die man het over?
Peter lacht zich een breuk en stapt vervolgens maar uit om te wijzen waar hij het over heeft. Ok dan, de aansluiting van de brandstofslang op de nieuwe brandstoftank. Dus konden Weimar en ik daarmee verder. Toen Trace terug kwam, was ook die klus bijna gereed. Eerst een lekker een broodje hamburger en kroket wegwerken. Toen plan de campagne gemaakt voor de rest van het weekend. Omdat niet zeker was of Klaas het hele weekend aanwezig zou zijn en ik nog een collega (Alfred) heb die samen met mij in de raceorganisatie ACNN zit, was het idee om hem te vragen ons in ieder geval het hele weekend te assisteren. Alfred gebeld en ja hoor, die was zeer bereid de rest van het weekend te komen helpen. Na nog wat kleine klussen hebben we de tent dicht geritst en ben ik naar huis gegaan. Zaterdag, Raceday 1
Het is 07:00, radionieuwsdienst verzorgd door het ANP. De SP en de VVD willen dat minister Ella Vogelaar van Integratie onderzoek doet naar.. PETS, met een klap sla ik de wekkerradio uit. Normaal snooze ik nog een keer of 3, maar nu staat mijn gezicht direct op vrolijk. Een warm gevoel trekt door mijn lichaam. Het is vandaag RACEDAY!! Snel gedouched, kleren aantrekken, shit, wat moet ik nou aan? Die strakke shirtjes van PRc2 passen mij toch echt niet. Nou, dan toch maar het DSC shirt weer aan. Ongetwijfeld zullen daar vandaag weer meer olievlekken inkomen. Na een kort ontbijtje knuffel ik mijn kids nog even en met een tot vanavond ren ik bijna de deur uit op weg naar het circuit. Omdat ik nog een setje intermediates achter in de auto had liggen en ook vele andere nodige zaken als laptop, kleding etc, heb ik bij de poort van het circuit de paddockcordinator aangeschoten of ik misschien toch een extra paddockkaart mocht hebben. Hulde voor die man, die verzoeken krijgt hij om de paar minuten en moet hij dat weigeren, maar ik kreeg de kaart dus wel. Alfred kwam ook al aanlopen en samen zijn we naar de tent gereden. Het is inmiddels al lekker druk op de paddock.
We zijn niet de eersten bij de tent. Klaas en zijn vrouw Jannie zijn er ook al evenals Wijmar en Jack. Met Weimar en Klaas doorgenomen wat we de dag ervoor allemaal geprutst hebben aan de auto. Omdat om 10:20 al de vrije training is doen we nu niets meer aan de auto. Er zijn twijfels over de turbo. Die twijfels zijn versterkt door Peter Achterberg met zijn analyse. We zullen wel zien hoe het gaat is de stemming. Theresia zal de vrije training gaan rijden. Omdat we tijdens de race een pitframe hebben van minimaal 2 minuten, willen we ook klokken hoe lang een ritje met 60 km/u door de pitstraat kost.
Ik had nog wel oude gegevens van het Champcarweekend van vorig jaar maar daar stond de lengte in miles en met wat rekenwerk kwam ik op een rijtijd uit van 17 seconden waar ik toch zeer sterk aan twijfelde. Vandaar dat Trace een ritje door de pitstraat zou maken om de exacte tijd te klokken.
Toen ze voorbij reed door de pitstraat zag je Theresias duim al naar beneden wijzen. Shit, het gaat dus niet goed. Dat was een behoorlijke domper. Hebben we vrijdagavond zo hard gewerkt aan de auto en heeft het niets opgeleverd. De vrije training duurde maar 15 minuten dus was er voor Ben geen tijd meer om te rijden.
Na de VT gaf Trace aan dat de auto vermogen miste bij het uitkomen van langzame bochten. Kunnen we hier nog iets aan doen voor de kwalificatie begint? Neen dus. Resultaat? Ben kwalificeert zich als 17e in een veld van 22 wagens. Met moeite, met gierende banden, met heeeeel erg laat remmen perst Ben er een 2.09.295 uit. Maar dit tempo kan tijdens de race absoluut niet vastgehouden worden omdat dit banden en remmen vreet.
Direct na de kwalificatie heeft Trace al besloten dat we nu het zekere voor het onzekere nemen en toch de turbo gaan vervangen. Wat? De turbo vervangen? Over 4 uur en 50 minuten start race 1 De BMW staat nog minimaal een half uur in het Parc Ferm. Dus is het de vraag of het lukt om in een uur of 4 de turbo te vervangen.
Peter Achterberg heeft nog een nieuwe turbo liggen dus dat is geen probleem. Klaas ziet het wel zitten met hulp van Weimar en ondergetekende. Ok dan, aan de slag. Ik zal de lezer niet vermoeien met het opsommen wat er allemaal eerst onder de motorkap weggesloopt moet worden voordat eindelijk de turbo bereikbaar is, maar neem van mij aan dat daar de meeste tijd in is gaan zitten.
Eigenlijk was dit moment ook ht moment van het gehele weekend. Het vervangen van de turbo, d kick die we als monteurs hadden en de gevolgen die deze klus zou hebben op beide races hebben de rest van het weekend de sfeer van het team bepaald.
Goed, turbo binnen 3 uur vervangen, alles weer aangesloten en starten. Klaas, Wijmar, Alfred en ondergetekende kijken elkaar eens aan. Man, die auto doet het ook nog. Klaas had dat natuurlijk verwacht, ik had er een hard hoofd in, maar de Beamer liep toch echt. Voorzichtig beetje gas geven, kijken, voelen en.STOP! Nee toch? Ja dus, olielekkage. Dan denk je, dit was het dan, maar Klaas fikste ook dit probleem heel snel en na een stief kwartiertje draaide de motor heel rustig zonder lekkage of wat dan ook. Zou het dan toch echt gelukt zijn? Race 1, 16:50. Nu zullen we zien of al het gesleutel vanmorgen zich etaleert in snellere rondetijden. Ook zullen we leren of de pitstopstrategie die we van tevoren samen hebben uitgedacht (Alfred krikt linksvoor op, Weimar controleert bandenspanning, Klaas assisteert bij instappen en vastsnoeren rijder en zet dan vervolgens de ABS aan en ik houdt het totaal in de gaten inclusief de tijd en geef de boel weer vrij) gaat werken. Tijdens de prestart procedure zal ik bij Ben, die als eerste rijdt, aanwezig zijn op de grid en nogmaals de auto nalopen en een korte peptalk houden. Gaaf, erg gaaf allemaal om zo actief met racen bezig te zijn!
Dat zaken als het op de grid nog even nalopen van de auto niet overbodig is, blijkt wel in race 2 als een collegacoureur met de motorkap over de vooruit de pitstraat binnen komt rijden. Typisch een geval van vergeten vast te zetten. Maar goed, race 1 start! Opwarmronde. Ik loop alweer rustig terug naar het einde van de pitstraat alwaar wij onze ruimte hebben geclaimd om te stoppen. Ik hoor achter me de autos de grid weer opkomen. Ik stop even, draai me om, kijk naar de startlampen en als ze uitgaan start ik de stopwatch. Terwijl ik gauw doorloop richting team passeert aan de andere kant van de pitwall het hele startveld met.Ben op de 12e plaats. Ik ren gauw naar het team en net als ik zijn ook zij nu reeds uitzinnig van vreugde. Hebben we het lek dan echt boven? De volgende doorkomst gaan we de echte rondetijden zien. 2.10 Klok ik als eerste echte rondetijd maar Ben zit vlak achter een andere wagen. Volgende doorkomst 2.09. Dat is onze kwalificatietijd. En de auto zit nu vol met peut dus onze gezichten gaan steeds vrolijker kijken. Nee, vrolijk is niet het juiste woord. Man, we stralen gewoon.
Feest aan de pitmuur. Iedereen wordt blij, zeker als Ben als elfde doorkomt. Weer een plek gewonnen. Nu zit Ben klem achter een Honda Civic die gereden wordt door Henk Thuis. Achteraf zou ik horen dat Henk buiten mededinging meedoet aan de wedstrijd dus ook geen andere wagens zou mogen hinderen. Maar wat doet hij? Juist ja, hij blokt Ben continu. Erg onsportief als je voor spek en bonen meedoet Henk! Maar ook dit detail drukt onze pret niet. Wat geeft het een euforisch gevoel dat het sleutelwerk waar je zo druk mee bent geweest ook echt nut heeft. Echt, ik heb kippenvel.
Dan de pitstop. De rolverdeling was duidelijk, nu zien hoe het gaat. Ben komt binnenrijden, en.alles loopt volgens het afgesproken plan. Door een kleine tegenvaller zijn we net niet op tijd klaar en verliezen we uiteindelijk 4 seconden. Achteraf gezien was het gewoon een keurige, goed georganiseerde stop, juist geklokt en volgens het boekje. Ook dat blijkt later niet vanzelfsprekend omdat er forse tijdstraffen worden uitgedeeld aan teams die te kort hebben stilgestaan. Maar niet aan ons, nee, niet aan ons team. Want een team waren we.
Je moet het echt meemaken om dit te voelen. Iedereen was op elkaar ingespeeld en dat al na 1 dag samenwerken. Ik wil dit vaker meemaken! Na de stop, we waren wat teruggevallen, heeft Trace nog een aantal plekken weten goed te maken en we finishten als tiende. TIENDE, met hoofdletters. Waarom? Als je start vanaf de 17e plek en je kunt ineens met de subtop meerijden qua rondetijden dan mag je jezelf als team best even op de borst slaan en voelt die tiende plek als een overwinning. Dat hebben we dan ook even gevierd boven op en hangend aan de hekken op de pitwall toen Trace onder het zwartwit geblokt doorreed. Omstanders zullen wel gedacht hebben, wat overdreven. Maar de echte kenners in de pitstraat begrepen deze uitgelaten stemming heel goed.
Terug in de paddock bleef die uitgelaten feeststemming. We hoefden niet meer te sleutelen aan de auto en Theresia had een barbecue geregeld. Dus de avond duurde nog even voort. Zondag, raceday 2.
Omdat we pas in de middag zouden moeten rijden, hadden we om 11:00 afgesproken in de paddock. Ik was er een tikkie eerder (tsja, het blijft je hobby h). Mike was blijven slapen in de camper en zette direct koffie toen ik arriveerde. Super Mike! Samen hebben we de auto de tent uitgereden want Beamy mocht gezien worden toch?
Omdat ik verder toch niks te doen had, heb ik direct maar een lap over de auto gehaald en heb vervolgens de vloeistoffen gecontroleerd. Toen ook dat klaar was druppelde de rest van het team ook binnen. De rest? Ja, inmiddels was mij al aardig duidelijk gemaakt dat ik niet meer als gast gezien werd maar toch echt als onderdeel van het team. En zo voelde het ook. Niet alleen de technische samenwerking verliep erg goed, maar het klikte ook heel erg goed als persoon met de rest.
Na wat geouwehoer met de banden (de bandenleverancier had niet genoeg banden bij zich) hebben we voor 2 nieuwe banden er op gezet en achter 2 gebruikte. Ook Lieke (ja, die van de Gouden Kooi) had ondertussen gemeld dat ze in de buurt was en omdat ik haar bij het team had gentroduceerd, zou ik haar ophalen bij de poort. Lieke gehaald, rondje paddock gedaan en toen was het tijd om naar de vooropstelplaats te gaan. En daar stond Beamy, startrij 5, naast Johan Albers, achter Renate Wildschut en een heel eind voor die Honda Civic van Henk Thuis! Andere teams konden het niet laten toch ook even bij Trace en Ben te kijken want hun progressie de eerste race was zo groot dat ook zij een serieuze concurrent voor een topklassering waren geworden. Vervolgens zijn we naar de pitstraat gelopen en samen met Lieke ben ik naar de grid gegaan om wederom de laatste check aan de auto uit te voeren voordat de opwarmronde zou beginnen. Laten we hier een standaard procedure van maken want zoals ik al eerder meldde, zit er iets los, kom je het tegen in de race!
Het raceverslag zal geschreven worden door Theresia en Ben maar als je weer progressie boekt tijdens de 2e race (van 10 naar 9) dan kunt u zich voorstellen hoe wij als team helemaal uit ons dak zijn gegaan. Wat een race, wat een dag, wat een succes. Ook vandaag had Trace weer een barbecue georganiseerd en vlak daarvoor kreeg ik de eer om Beamy op te halen uit het parc ferm. Samen met Lieke als passagier hebben we een korte toer over de paddock gemaakt. Na de barbecue hebben we alles opgeruimd, de wagen op de transporter geladen etc en daarmee kwam een einde aan een heel bijzonder heftig en supertof weekend! Theresia, Ben, Klaas en Wijmar, bedankt dat ik dit weekend mocht meedraaien in het team en als ik dan jullie mag geloven was dit niet de laatste keer! Andre ter Velde PS Ik heb van Trace een mailtje gekregen dat mijn verhaal niet te lang mocht worden. Tsja, ik weet niet hoe ik het had moeten inkorten. Ik hoop dat u een paar minuten leesplezier heeft gehad en dat u eens kennis hebt mogen maken met wat er allemaal achter de schermen tijdens een raceweekend allemaal gebeurd!
U KUNT NIET REAGEREN , U BENT NIET INGELOGD
SPONSOR SPOTLIGHT
NAVIGATIE
COLUMNS
/
/
Impressie van (gast)teaml ...
BEST GELEZEN
COLUMNS