GASTRIJDERSBELEVING BMW ZIENGS CUP 17 JUNI
Nog 3 weken en dan kan ik pas weer aan de bak met mijn Seat, maar afgelopen weekend kon ik mij toch ineens uitleven op het circuit van Assen. De teammaat van Theresia Balk (Patrick Stam) was verhinderd voor een wedstrijd in de BMW Ziengs Cup en het leek haar een goed plan als ik voor hem zou invallen.
En dat laat ik me geen twee keer zeggen natuurlijk! Zondagochtend moest ik al om 8.00 uur in Assen zijn en dat was dus erg vroeg opstaan. Aldaar aangekomen zag ik de auto voor het eerst. Een witte BMW 325 van het type E36 met zon 210pk aan boord. Mooi spul, maar compleet anders dan ik gewend ben!
Even passen, want Theresia en ik schelen fors in lengte. Ik zit met mijn hoofd een beetje scheef tegen de rolbeugel en kan de tellers die verstopt zitten achter het stuur niet lezen. Als ik de naald van de toerenteller kan zien ben ik dus te laat. Ach beetje op gevoel en (lekker) geluid schakelen dan, mag de pret niet drukken! Ik had een hele korte training van 4 rondjes om even kennis te maken met het gedrag van deze achterwielaandrijver en moest flink wennen op de natte baan waar deze beamer steeds met de achterkant ergens anders heen wilde dan waar ik naar toe stuurde. Erg leuk, maar wel lastig aangezien er geen bandenleverancier was komen opdagen en we dus met oude behoorlijk versleten intermediates reden! Theresia nam de kwalificatie voor haar rekening en zette een strakke 8e tijd neer. Zij was niet blij met de regenbuien en maakte zich druk om met dit weer van start te gaan, maar onterecht zou blijken. Ze startte een half uur na de kwalificatie de eerste race en liet zien hoe het moest. Ze begon voorzichtig met dit noodweer, maar begon gestaag op te klimmen. Ze zat echter flink te gebaren en toen de pitstops begonnen kwam ze ook direct naar binnen. Een achterwiel stond scheef en er bleek een rubber uit de ophanging te zijn geschoten. Ik dacht al dat het voorbij was voor vandaag, maar met vereende krachten werd aan de auto gewerkt zodat ze 4 minuten voor het einde toch nog even de baan op kon om te voelen of alles nu ok was. Maar toen....de een na de ander werd afgevlagd...en daar kwam Trace...aan een sleepkabel de pitstraat in. Ok, nu dan einde verhaal dacht ik. Monteur Johan zag het aan mijn gezicht en zei meteen dat ik me geen zorgen moest maken, ik zou zeker rijden. Nou nou, die was zeker van zijn zaak zeg. Maar goed hij had wel gelijk, want terwijl ik heel interessant stond mee te kijken (geen idee waarnaar), werd een of ander elektrisch probleem meteen opgelost. Door deze pech betekende dat wel dat ik als 18e moest starten. Aangezien de Ziengs Cup vandaag tegelijk rijdt met de BMW 120d en Mini Cooper Cup betekende dit dat ik nog twee complete startvelden achter mij had staan. En toen werd ik minder stoer. Ik zou zo van start gaan in de stromende regen, met een voor mij vreemde achterwielaangedreven auto met gladde banden op een circuit waar ik n keer per jaar kom terwijl er een veld met drie verschillende raceklassen wordt losgelaten waar ik midden in zit. Even vragen maar aan Theresia waar zij remt en welke versnelling ze waar gebruikt, want ik heb geen idee. En het is toch lullig als ik zo even haar auto in puin ga rijden.....slik. Maar goed, klagen is voor mietjes en ik vind het top dat ik zo maar mag instappen, dus we gaan ervoor! En ik ga zeker geen laatste worden, al moet ik hem duwen! Daar sta ik dan op de grid. De opstelling is wat onduidelijk, maar als het licht uitgaat geef ik gas. Beetje wielspin, maar gaat goed en na bocht 1 lig ik 17e. Ik hobbel mee met het veld.... wat doet de auto ......en zie een gat waar ik met de Seat zeker ingedoken was, maar nu niet. HEELHOUDEN....
Ik weet niet hoe ik het doe, maar ik ga lekker. Ik zie overal autos, voel de kont kwispelen en zie ergens een BMW in de grindbak liggen die dat kwispelen blijkbaar toch niet helemaal in de hand had. Ik heb zoveel lol dat ik na ronde n toch ineens 11e lig. Kijk zo moet dat, maar nu moet ik een tempo zien te krijgen want ik heb er een in mijn nek en die heeft het vaker gedaan. Gelukkig zit er ABS op de auto, dus het remmen op nat is een stuk minder moeilijk dan in mijn Seat waar ik het zelf moet doseren. Ronde na ronde gaat het beter en ik zit in een leuk gevecht. Wel lastig dat je af en toe een Mini moet inhalen en je zelf aan de kant moet voor de snellere diesels, want dat haalt een gevecht toch uit elkaar. Ik zie niemand meer voor me en op de auto op mijn bumper na ook niemand meer achter me. Mede door de langzaam opdrogende baan worden mijn tijden steeds beter en ik word steeds zekerder. Elke ronde ga ik een halve seconde harder en nu wordt het echt droog, maar dan krijg ik het pitbord voor de verplichte pitstop. Verrek, ik zit al 40 minuten met een glimlach op mijn gezicht en het lijkt of ik er net in zit!
Theresia staat al klaar met haar helm op. En terwijl ik eruit klauter wordt het stoeltje snel op haar maat gezet en dan knalt ze volgas als 10e de baan op met 20 minuten te gaan en een behoorlijk gat voor haar want onze wissel duurde toch wat te lang. Geen half werk, want binnen een ronde pakt ze er weer eentje. Ze rijdt het gat dicht naar de volgende en hoppa, weer een die er aan moet geloven. En passant rijdt ze de derde tijd van de wedstrijd en ze zit net weer aan een bumper te knagen als er wordt afgevlagd. Ik heb wel eens minder snelle teamgenoten gehad dan dit kleine blonde meissie moet ik zeggen.
Had ik vooraf niet gedacht, maar we zijn dus 8e geworden in vrij hectische omstandigheden. Dit beloofd wat voor als we verder voorin gestart zouden zijn. En ik ben benieuwd hoe de BMW het op Zandvoort doet, want dat is toch mijn circuit. Het is compleet anders dan de Seat Cupra Cup, maar wat is dit lachen. Zeker met de gezellige mensen van het team van Theresia was dit een topdag die ik niet had willen missen. Dus Patrick, ik begrijp het heel goed als je wat vaker vakantie nodig hebt hoor, denk aan je vrouw, neem haar eens een gezellig weekend mee, ik heb wel wat data, zal ik wat vakantieboeken voor je halen? Er staat al een invaller te trappelen. ;) Groeten,
Ben
En dat laat ik me geen twee keer zeggen natuurlijk! Zondagochtend moest ik al om 8.00 uur in Assen zijn en dat was dus erg vroeg opstaan. Aldaar aangekomen zag ik de auto voor het eerst. Een witte BMW 325 van het type E36 met zon 210pk aan boord. Mooi spul, maar compleet anders dan ik gewend ben!
Even passen, want Theresia en ik schelen fors in lengte. Ik zit met mijn hoofd een beetje scheef tegen de rolbeugel en kan de tellers die verstopt zitten achter het stuur niet lezen. Als ik de naald van de toerenteller kan zien ben ik dus te laat. Ach beetje op gevoel en (lekker) geluid schakelen dan, mag de pret niet drukken! Ik had een hele korte training van 4 rondjes om even kennis te maken met het gedrag van deze achterwielaandrijver en moest flink wennen op de natte baan waar deze beamer steeds met de achterkant ergens anders heen wilde dan waar ik naar toe stuurde. Erg leuk, maar wel lastig aangezien er geen bandenleverancier was komen opdagen en we dus met oude behoorlijk versleten intermediates reden! Theresia nam de kwalificatie voor haar rekening en zette een strakke 8e tijd neer. Zij was niet blij met de regenbuien en maakte zich druk om met dit weer van start te gaan, maar onterecht zou blijken. Ze startte een half uur na de kwalificatie de eerste race en liet zien hoe het moest. Ze begon voorzichtig met dit noodweer, maar begon gestaag op te klimmen. Ze zat echter flink te gebaren en toen de pitstops begonnen kwam ze ook direct naar binnen. Een achterwiel stond scheef en er bleek een rubber uit de ophanging te zijn geschoten. Ik dacht al dat het voorbij was voor vandaag, maar met vereende krachten werd aan de auto gewerkt zodat ze 4 minuten voor het einde toch nog even de baan op kon om te voelen of alles nu ok was. Maar toen....de een na de ander werd afgevlagd...en daar kwam Trace...aan een sleepkabel de pitstraat in. Ok, nu dan einde verhaal dacht ik. Monteur Johan zag het aan mijn gezicht en zei meteen dat ik me geen zorgen moest maken, ik zou zeker rijden. Nou nou, die was zeker van zijn zaak zeg. Maar goed hij had wel gelijk, want terwijl ik heel interessant stond mee te kijken (geen idee waarnaar), werd een of ander elektrisch probleem meteen opgelost. Door deze pech betekende dat wel dat ik als 18e moest starten. Aangezien de Ziengs Cup vandaag tegelijk rijdt met de BMW 120d en Mini Cooper Cup betekende dit dat ik nog twee complete startvelden achter mij had staan. En toen werd ik minder stoer. Ik zou zo van start gaan in de stromende regen, met een voor mij vreemde achterwielaangedreven auto met gladde banden op een circuit waar ik n keer per jaar kom terwijl er een veld met drie verschillende raceklassen wordt losgelaten waar ik midden in zit. Even vragen maar aan Theresia waar zij remt en welke versnelling ze waar gebruikt, want ik heb geen idee. En het is toch lullig als ik zo even haar auto in puin ga rijden.....slik. Maar goed, klagen is voor mietjes en ik vind het top dat ik zo maar mag instappen, dus we gaan ervoor! En ik ga zeker geen laatste worden, al moet ik hem duwen! Daar sta ik dan op de grid. De opstelling is wat onduidelijk, maar als het licht uitgaat geef ik gas. Beetje wielspin, maar gaat goed en na bocht 1 lig ik 17e. Ik hobbel mee met het veld.... wat doet de auto ......en zie een gat waar ik met de Seat zeker ingedoken was, maar nu niet. HEELHOUDEN....
Ik weet niet hoe ik het doe, maar ik ga lekker. Ik zie overal autos, voel de kont kwispelen en zie ergens een BMW in de grindbak liggen die dat kwispelen blijkbaar toch niet helemaal in de hand had. Ik heb zoveel lol dat ik na ronde n toch ineens 11e lig. Kijk zo moet dat, maar nu moet ik een tempo zien te krijgen want ik heb er een in mijn nek en die heeft het vaker gedaan. Gelukkig zit er ABS op de auto, dus het remmen op nat is een stuk minder moeilijk dan in mijn Seat waar ik het zelf moet doseren. Ronde na ronde gaat het beter en ik zit in een leuk gevecht. Wel lastig dat je af en toe een Mini moet inhalen en je zelf aan de kant moet voor de snellere diesels, want dat haalt een gevecht toch uit elkaar. Ik zie niemand meer voor me en op de auto op mijn bumper na ook niemand meer achter me. Mede door de langzaam opdrogende baan worden mijn tijden steeds beter en ik word steeds zekerder. Elke ronde ga ik een halve seconde harder en nu wordt het echt droog, maar dan krijg ik het pitbord voor de verplichte pitstop. Verrek, ik zit al 40 minuten met een glimlach op mijn gezicht en het lijkt of ik er net in zit!
Theresia staat al klaar met haar helm op. En terwijl ik eruit klauter wordt het stoeltje snel op haar maat gezet en dan knalt ze volgas als 10e de baan op met 20 minuten te gaan en een behoorlijk gat voor haar want onze wissel duurde toch wat te lang. Geen half werk, want binnen een ronde pakt ze er weer eentje. Ze rijdt het gat dicht naar de volgende en hoppa, weer een die er aan moet geloven. En passant rijdt ze de derde tijd van de wedstrijd en ze zit net weer aan een bumper te knagen als er wordt afgevlagd. Ik heb wel eens minder snelle teamgenoten gehad dan dit kleine blonde meissie moet ik zeggen.
Had ik vooraf niet gedacht, maar we zijn dus 8e geworden in vrij hectische omstandigheden. Dit beloofd wat voor als we verder voorin gestart zouden zijn. En ik ben benieuwd hoe de BMW het op Zandvoort doet, want dat is toch mijn circuit. Het is compleet anders dan de Seat Cupra Cup, maar wat is dit lachen. Zeker met de gezellige mensen van het team van Theresia was dit een topdag die ik niet had willen missen. Dus Patrick, ik begrijp het heel goed als je wat vaker vakantie nodig hebt hoor, denk aan je vrouw, neem haar eens een gezellig weekend mee, ik heb wel wat data, zal ik wat vakantieboeken voor je halen? Er staat al een invaller te trappelen. ;) Groeten,
Ben
U KUNT NIET REAGEREN , UW BENT NIET INGELOGD
SPONSOR SPOTLIGHT
NAVIGATIE
COLUMNS
/
/
Gastrijdersbeleving BMW Z ...
BEST GELEZEN
COLUMNS